Recenzja: Niedobrani (tytuł oryginalny: Long Shot, 2019, reż. Jonathan Levine)

„It Must Have Been Love”

 

Sami twórcy Niedobranych nie uciekają od porównań do Pretty Woman. Ba, celebrują je z pełną parą, gamą nawiązań w samym filmie. Jednak nowy film Jonathana Levine’a wcale nie potrzebuje się podpierać porównaniami do filmu, który przetarł szlak dla całej współczesnej komedii romantycznej. Chociaż paralela między filmami jest fascynująca.

Dziennikarz Fred Flarsky (Seth Rogen) jest na zakręcie kariery. Traci pracę, po tym, jak gazeta do której pisał brutalnie szczere komentarze polityczne, zostaje wykupiona przez magnata medialnego Parkera Wembleya (Andy Serkis). Jego najlepszy ziomal Lance (O’Shea Jackson Jr.), w ramach rekompensaty zaprasza go na „melanż życia” na którym tymczasowo bezrobotny dziennikarz, trafia na swoją młodzieńczą miłość Charlotte Field (Charlize Theron). Jest jeden szkopuł, Charlotte aktualnie jest sekretarzem stanu w gabinecie bardzo popularnego prezydenta, który jednak chce zrezygnować z prezydentury na rzecz… kariery filmowej. Na swoją następczynię namaścił właśnie ambitną sekretarz stanu, której relacja z „kimś takim” jak Fred, może bardzo zaszkodzić. Wbrew wszystkiemu Fred dostaje propozycję podrasowania tekstów jej przemówień. Tak po starej znajomości.

Long-Shot-5.jpg

Ten film jest jednym wielkim cudem, złożonym z paru pomniejszych cudów. Przed seansem trudno byłoby mi uwierzyć, że Seth Rogen i Charlize Theron mogliby, chociażby ze sobą przebywać w jednym pokoju, a na jakąkolwiek sugestię, że byliby w stanie zostać filmową parą, prawdopodobnie turlałbym się ze śmiechu po podłodze. A jednak. Chemia między nimi rozsadza ekran. Trudno ją porównać do czegokolwiek, co można było zaobserwować w taśmowo produkowanych w poprzednich dwóch dekadach komediach romantycznych. Bo to nie jest zwykła komedia romantyczna.

Jakbym się lubował w kategoryzowaniu widzów, to pewnie bym napisał, że to „Pretty Woman dla ludzi myślących”, jednak ja takim kategoryzowaniem widzów niezwykle gardzę i może być ono wyłącznie wynikiem ogromnej megalomanii krytyka filmowego. Ponadto czy tego ktoś chce, czy nie, to Pretty Woman jest kawałkiem historii kina, który pojawia się w każdym szanującym się podręczniku do pisania scenariuszy. Wprawdzie również z nie za bardzo chlubnych powodów, bo Pretty Woman poniekąd zawdzięcza swój sukces kalkulacji producentów i zmianie pierwotnego „realistyczniejszego” zakończenia na klasyczny happy end. Tak było, ale historia kina została napisana, a Julia Roberts została jedną z największych gwiazd kina lat 90.

hero_long-shot-image

Dobra, koniec mojego „geek outu” na temat historii komedii romantycznej. Niedobrani to po prostu inteligentny film. Inteligentny film, który przy okazji jest jedną z najlepszych komedii romantycznych w historii (piszę to z pełną odpowiedzialnością), mając  dalej elementy „komedii z Rogenem” i wykorzystując je w wyborny sposób. Nie jestem wielkim orędownikiem talentu komediowego Setha Rogen, znalazłbym dobrych paru amerykańskich komików, których bardziej cenię, jednak ten film, to jego zwycięska runda wokół boiska. Tak, nie dość, że film jest znakomitą komedią romantyczną, to jest przy okazji znakomitą komedią. Taką, przy której można się turlać ze śmiechu i raz czy dwa obrzydzić.

Wybór Rogena jako ekranowego partnera Charlize Theron nie był przypadkowy. Te przeciwieństwa faktycznie się przyciągają. To ten film, w którym Rogen wreszcie doprowadził do perfekcji postać, którą praktycznie gra w każdym filmie od lat, ale wreszcie zyskała ona naprawdę sporą dawkę głębi. Wprawdzie już, chociażby w Sąsiadach pojawiły się sygnały, że Rogen w pewien sposób dojrzał, ale to było nic. Tutaj jego postać jest w pełni wielowymiarowa, musi w pewien sposób dojrzeć i przez to nietrudno się z nią identyfikować.

99e7229b-00de-4646-984c-fa7c305b7b92-screen-shot-2019-02-15-at-22128-pm.png

Twórcy łapią jednak więcej niż dwie sroki za ogon. W filmie nie brakuje również satyrycznego komentarza politycznego, który przy okazji nie jest jednostronny i nie sprowadza się wyłącznie do wyśmiewania Trumpa i republikanów. Postać Theron pod żadnym względem nie jest Hillary Clinton w tej układance, a film nie epatuje odpustową wersją feminizmu, której można by się spodziewać po komedii romantycznej. Problemy Charlotte są realne, a postać nie jest nieskazitelna i na własne życzenie daje się sprowadzać do poziomu swoich skorumpowanych politycznych oponentów.

Oczywiście nie jest to mroczny dramat o brudnych zakulisowych gierkach w duchu House of Cards, ale nie miał takim być. Po prostu film ma sporo mądrego powiedzenia na temat przesadnego przywiązania do wizerunku w dzisiejszej polityce ery mediów społecznościowych, problemach realizacji projektów politycznych na arenie międzynarodowej, a także ma parę niemiłych rzeczy do powiedzenia o samych wyborcach, którzy dają się z łatwością łapać na wszelkie, nawet najbardziej absurdalne populistyczne obietnice polityków. Na dodatek, to wszystko po prostu się idealnie komponuje z innymi wątkami, co jest prawdopodobnie zasługą scenarzystów. A także kogoś, kto wpadł, żeby zatrudnić dwóch scenarzystów. Jednego odpowiadającego za elementy komediowe (Dan Sterling), a drugiego z drygiem politycznym (Liz Hannah).

Long-Shot-4.jpg

Żeby tego było mało, to o ironio, film wchodzi do kin niedługo po wyborach na Ukrainie, w których wygrał Wołodymyr Zeleński. Aktor, który grał wcześniej prezydenta w serialu telewizyjnym. Jota, w jotę postać Boba Odenkirka z Niedobranych. Oczywiście w zamyśle zapewne miała to być parodia Donalda Trumpa (chociaż z drugiej strony poza doświadczeniem w showbiznesie tak dużo ich nie łączy), ale w efekcie ma o wiele bardziej uniwersalny charakter.

Niedobrani przy okazji nie zatracają pewnej bajkowości najlepszych komedii romantycznych. Ba, to całe przesłanie polityczne ma koniec końców pewien posmak klasycznych filmów Franka Capry. To idealistyczne kino w starym stylu z wyśmienitymi gagami i scenami miłosnymi, które powinny przejść do historii kina. „It Must Have Been Love” w wykonaniu Roxette od teraz powinno kojarzyć się z tym filmem, a nie z Pretty Woman. To jeden z najbardziej przemyślanych momentów muzycznych w świecie po Strażnikach Galaktyki.

W uczciwym świecie Niedobrani walczyliby o nominację do Oscara za „najlepszy film” i piszę to całkiem serio oraz z pełną odpowiedzialnością. To poniekąd bajka z morałem, ale kto ich nie potrzebuje w dzisiejszym niespokojnym pod względem politycznym świecie.

Na koniec muszę obligatoryjnie, wytknąć polskim tłumaczom tytułów, że dalej nie umieją ich tłumaczyć. Niedobrani nie oddają słodkiej dwuznaczności oryginalnego Long Shot.

9 na 10

 

Gatunek: Komedia Romantyczna
Reżyseria: Jonathan Levine
Scenariusz: Dan Sterling, Liz Hannah
Obsada: Seth Rogen, Charlize Theron, June Diane Raphael, O'Shea Jackson Jr.
Ravi Patel, Bob Odenkirk, Andy Serkis
Czas trwania: 125 minut
Polska data premiery: 10.05.2019

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Create a website or blog at WordPress.com Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to: